برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) در گزارش اخیر خود پیش‌بینی کرده که تا سال 2060، نیمی از جمعیت افغانستان در شهرها زندگی خواهند کرد.

به گزارش انصارپرس، طبق این ارزیابی، تا سال 2060 از هر دو افغان، یک نفر شهری خواهد شد؛ تغییری سریع در کشوری که هنوز عمدتاً روستایی است و زندگی اکثریت مردم با معیارهای معیشت روستایی پیش‌ می‌رود.

برنامه اسکان سازمان ملل، این روند را «فرصتی بزرگ» برای توسعه پایدار، رشد اقتصادی و رفاه می‌داند و تأکید می‌کند که با برنامه‌ریزی درست، شهرها می‌توانند موتور پیشرفت افغانستان شوند.

مهاجرت به شهرها معمولاً با افزایش فرصت‌های شغلی، آموزش و خدمات همراه است. اما واقعیت فعلی، به ویژه در کابل، بسیار متفاوت است.

طبق ارزیابی‌های این نهاد، بیشتر ساکنان شهرها از حداقل معیارهای زندگی شهری محرومند. شهرک‌های غیررسمی گسترده، کمبود شدید مسکن مناسب، دسترسی محدود به آب آشامیدنی، فاضلاب، برق و حمل‌ونقل عمومی، از چالش‌های اصلی هستند.

کابل که جمعیتش در دو دهه گذشته چند برابر شده، با ترافیک فلج‌کننده، آلودگی شدید هوا و گسترش بی‌رویه شهرک‌های غیرقانونی مواجه است.

برنامه اسکان سازمان ملل هشدار می‌دهد که بدون سرمایه‌گذاری فوری در زیرساخت‌ها، برنامه‌ریزی شهری و مسکن مقرون‌به‌صرفه، این مهاجرت گسترده می‌تواند به بحران تبدیل شود و نابرابری، فقر شهری و تنش‌های اجتماعی را تشدید کند.